شنبه 6 آذر 1400
فوتومونتاژهای عریض / نگاهی به نمایشگاه آثار حامد نورائی در گالری مهروا بازگشت



فرید امین‌الاسلام


حامد نورائی عکس‌های مونتاژ شده و سیاه و سفیدش را در اندازه پانورامایی به نمایش می‌گذارد تا مخاطب در برخورد ابتدایی‌اش با دنیایی خواب‌گونه مواجه شود.

سرویس تجسمی هنرآنلاین: در آغاز دههٔ ۱۹۰۰ شاهد عده‌ای از عکاسان هستیم که آغاز به زیر سوال بردن تجربهٔ عکاسانه کرده و دغدغه‌هایشان را با زیبا‌شناسی مدرنیستی (تحت تاثیر نقاشی و ادبیات) پیوند می‌زنند. از این نظر، عکس، ربطی به انعکاس جهان واقعی (که صرفاً ظاهری سطحی است) نداشته و وارد میتولوژی وسیع‌تر حقیقت نهائی می‌گردد. عکس به عنوان محل رخداد زیبا‌شناسی ریشه‌ای، روان‌شناسانه و سیاسی تعبیر می‌شود، نقد ایدئولوژی حاکم و بنابر این شکل استواری از بازنمایی.

عکس‌های حامد نورائی هم در ادامه همین سنت ربطی به جهان عینی پیدا نمی‌کند. او عکس‌های مونتاژ شده و سیاه و سفیدش را در اندازه پانورامایی به نمایش می‌گذارد تا مخاطب در برخورد ابتدایی‌اش با دنیایی خواب‌گونه مواجه شود. المان‌هایی تکرار شونده از جهان واقعی که در جای واقعی خود نیستند. عکسهای نمایشگاه را می‌توان تصویر‌پردازی دیجتالی دانست که در نوع خود قابل ارزش هستند. بگذریم از اینکه عده‌ای در جامعه ما هنوز عکس‌ها و تصویر پردازی‌های دیجیتالی را بی‌ارزش می‌پندارند اما همانطور که گفته شد این نوع عکس در جهان دارای قدمت زیادی است و در بازار هنر جهانی جایگاه خودش را دارد.

عکس‌های حامد نورائی که شامل چندین بر هم کنش چندین عکس دیگر هستند شامل دو نقشمایه اصلی هستند یکی کودکان و دوم مردان خسته ایی روی صندلی خوابیده‌اند. المانهای دیگری مانند قاب‌های خالی، صندلی‌ها، چرخ دستی دوره گرد‌ها، وانت‌ها و گاو‌ها و محیط روستایی.

همانطور که گفته شد فضای تصاویر در ابتدا فضای رویا و خواب را به ذهن مخاطب متبادر می‌کند. دلیل اصلی این امر هم بی‌زمانی و بی‌مکانی عکس‌ها است که خیال انگیز و تا حدی رومانتیک گونه‌اش می‌کند اما وقتی به نقش‌مایه‌های تکراری و غیر تکراری که به آن‌ها اشاره شد دقت می‌شود از کیفیت ابهام آمیز آن‌ها کم می‌کند و بر خلاف سنت عکس‌های فوتو مونتاژ آمیزه‌ای از بنیادستیزی و پرسش‌گری را ایجاد نمی‌کند. تمام کوشش‌های هنرمند فروکاستن عکس‌ها به حد یک پیام یا بیانیه  است. این آثار مجموعه ایی از دیدگاه‌ها و اشارات را در ساختار غیر روایی مطرح می‌کند ولی خوانش تحت الفظی و خطی آن‌ها را با مشکل مواجه نمی‌کند. باید به یاد داشته باشیم کاردکرد اینگونه تصاویر به واسطهٔ کنار هم قرار گرفتن چیزهای بدیهی و غیرمنتظره، عوامل کلیشه ایی و نیز بنیادستیزانه، است تا مجموعه‌ای از روابط پویا و سر زنده را در قالب عکس یا تصویر دیجیتالی ارائه کند.
تاريخ خبر:  1393/12/19